Van de Rockies naar de woestijn

Yellowstone National Park

Het weer is slecht, veel wind en regen, dat later over gaat in natte sneeuw. Wat zijn blij een aantal dagen binnen te kunnen slapen, en alles te aanschouwen vanuit ons slaapkamerraam. We verblijven bij Travis via Warmshowers. Al hebben we hem nog nooit ontmoet, we hebben de code gekregen van de deur van zijn ”mancave”, een loods in het dorpje Island Park. Zelf woont hij in de stad meer dan 100 kilometer verderop. Zo te zien is de mancave een uitvalsbasis voor allerlei outdoor-activiteiten, zoals fatbiken en sneeuwscooteren. Alles is aanwezig, een keuken, een voorraadkast met eten, badkamer, wasmachine. En het is ook wel even lekker om een weekend met z’n tweeën in een huisje te zijn.. Na drie dagen knapt het weer knapt iets op en besluiten we uitgerust verder te fietsen.

Het sneeuwt licht als we onderweg zijn naar de ingang van Yellowstone. Een voordeel, denken we, het zal wel lekker rustig zijn op een doordeweekse dag, met dit slechte weer. Nadat we de poorten binnen zijn zie ik al een rij auto’s langs de weg staan. Er liggen wat bisons in het gras. Er zijn nog steeds genoeg toeristen. Vooral China is goed vertegenwoordigd. Maar dat mag de pret niet drukken. We zien nog veel meer bisons, een aantal wapiti en vroeg in de ochtend nog twee coyote’s. Heel gaaf om alle wildlife nu in het echt te zien, in plaats van alleen maar te horen in de nacht, als we aan het kamperen zijn.. De eerste nacht gaan we naar een camping, omdat we dat verplicht zijn in het national park. Een plekje voor onze kleine tent blijkt twintig dollar te zijn, bijna dezelfde prijs als mensen met een mega-motorhome. En daarvoor krijgen we niet veel, geen stromend water of een douche, enkel een gat-in-de-grond wc. Gelukkig heeft Lynn haar huiswerk weer goed gedaan, want er zijn ook campings waar je enkel wandelend of met de fiets mag komen, en deze zijn gratis. We zijn nog wel toestemming nodig van een ranger. Als we de ranger bellen vraagt hij of we bear-spray bij ons hebben en hij legt ons uit dat we voorzichtig moeten zijn, omdat er veel beren in het park zijn. Als we bij de camping aankomen is er helemaal niemand. We hebben een mooie plek aan een klein meertje met voldoende brandhout.

Gratis camping in Yellowstone
Een bison bij de rivier

De volgende dag fietsen we langs alle bekende geisers, die er extra mooi uitzien met een laagje sneeuw er omheen. We worden veel aangesproken door de andere toeristen in het park, veel zijn benieuwd wat we aan het doen zijn. De laatste nacht kamperen we dicht bij de uitgang van het park in het zuiden, het is koud dus we duiken vroeg ons bed in.

Een mannetjes Wapiti
Wapiti/Edelhert op afstand
Robert en een bison

De volgende morgen sneeuwt het. We willen wachten tot het stopt, maar het lijkt niet op te houden. Op de weg ligt een dikke laag sneeuw en er rijden bijna geen auto’s. Normaal is het druk op de hoofdweg, dus ze moeten de weg hebben afgesloten, denken we. Het is prachtig, de dikke banden doen het goed in de sneeuw. Een jeep haalt ons in en de bestuurder vraagt of alles goed met ons gaat. ’’Jazeker‘’, antwoorden we. Even later begint het nog harder te sneeuwen en we moeten onze zonnebrillen opzetten om nog wat te kunnen zien. Even verderop zien we dat twee auto’s tegen elkaar aan zijn gegleden en er blijkt een bus van de weg te zijn geschoven. De jeep staat er achter te wachten tot de problemen zijn opgelost. Ik glimlach en steek nog een keer de hand op als we de jeep passeren. Als we een stuk zijn afgedaald, waar de weg sneeuwvrij is, komen we bij de uitgang. Er staat een lange rij auto’s en niemand weet wat er aan de hand is. Alle automobilisten vragen dus aan ons waarom ze niet naar binnen mogen. Na zeker twintig keer te hebben uitgelegd dat de weg gesloten is vanwege een ongeval en de hevige sneeuw, besluiten we snel door te fietsen naar de warmte van een supermarkt.

De grote Grand Prismatic Spring
Overal hot springs en geisers
Old Faithful geiser
Fietsen in de sneeuwstorm

Via de Tetons naar Utah

In de supermarkt ontmoeten we Ruben uit Duitsland, hij is onderweg van Seattle naar Los Angeles. Gelijk na Yellowstone fietsen we samen met Ruben door Grand Teton National Park. Het weer is prachtig en we genieten van de hoge bergen van de Tetons. Na een nacht in het National Park en een gezellige nacht bij een Warmshowers host in de stad Jackson Hole, nemen we afscheid van Ruben. Hij gaat onderweg naar Colorado en wij gaan verder richting Utah. Helaas is alweer slecht weer op komst. We zijn op de top van de eerste klim en zien de donkere wolken in de verte al aankomen. We trekken onze regenpakken en overschoenen aan. Maar het blijft bij een paar druppen. Die Amerikanen toch altijd met hun storm! Dat noemen we in Nederland gewoon een klein buitje, grappen we. Nou, twee uur later komen we toch wel in een echte storm terecht en we moeten recht tegen de wind in. Ik zie de temperatuur dalen van een graad of 10 naar onder het vriespunt. Onze regenpakken en handschoenen houden ons niet meer droog in de extreme neerslag en ik voel mijn handen en vingers niet meer. Ik probeer zo snel mogelijk door te fietsen zodat we niet onderkoelt raken, en ik hoop maar dat Lynn het vol blijft houden. Na zo’n twintig kilometer fietsen door de storm bereiken we een tankstation in het dorpje Alpine, waar ze tot ons geluk pizza verkopen en ons weer even kunnen opwarmen. Bij de supermarkt in het dorp worden we uitgenodigd door Bojan, hij heeft soep gekookt en nog wel een kamer over! Hij is geboren in Macedonië en heeft veel gereisd met zijn Amerikaanse vrouw, het afgelopen jaar hebben ze samen met hun dochtertje gekanood over de Yukon River in Alaska. Dit is het mooie aan reizen, het ene moment sterf je van de kou, het andere moment zit je lekker warm bij de kachel met een biertje in de hand over reizen te praten. De mooiste dingen gebeuren onverwacht.

Fietsen in de Tetons
Samen met Ruben
Zonnige dag op weg naar Jackson Hole

Canyons en een droge woestijn

Na een aantal dagen in het hooggebergte van Utah, dalen we af richting Moab, een stad die bekend staat om de mooiste mountainbike-routes. De omgeving verandert drastisch. De bomen, bergen en rivieren veranderen in een droog woestijn-achtig landschap. Het is hier een stuk warmer en we hebben sinds een lange tijd geen nachtvorst meer. We komen er al snel achter dat alle rivieren die op onze kaart staan zijn uitgedroogd, waar we totaal geen rekening mee hebben gehouden. Een aantal van onze bidons zijn kapot gevroren in de voorgaande weken, waardoor we niet heel veel water bij ons hebben. We fietsen van rivier tot rivier en overal komen we tot dezelfde conclusie, geen water. We maken ons zorgen over de komende drie dagen, omdat we geen dorp zullen tegenkomen.

Afdalen over singletrack in de Rockies
De woestijn is in zicht

Onze route gaat langs bijzondere plek, genaamd Little Grand Canyon. Als we daar aankomen ontmoeten we een koppel met een camperbusje en we vragen hun waar we water kunnen vinden. De man zegt dat er geen water is, nergens in deze omgeving, enkel in de rivier die diep beneden ons door de canyon loopt. Maar hij heeft nog wel wat voor ons, wat hij kan missen. We kamperen langs de rand van de canyon met een prachtig uitzicht en de volgende dag volgen we een mountainbike-route die de gehele canyon volgt. Als we onze route vervolgen fietsen we langs een drinkplaats voor koeien, waar het water uit de grond komt in een grote bak. Het water heeft een verschrikkelijke smaak, maar we zijn weer even gered.

Uitzicht over Little Grand Canyon
De San Rafael rivier diep in de canyon
Water filteren uit de drinkplaats voor koeien

Het volgende stuk is nog meer afgelegen. Halverwege de route loopt een van de grotere rivieren in de omgeving. De hele dag komen we niemand tegen en de rivier waar we onze hoop op gevestigd hebben blijkt droog te staan. We besluiten een andere weg nemen, die super slecht is, maar naar de rivier zal leiden die onderin de canyon stroomt. De weg is doodlopend en als we aankomen op de plek blijkt het ontzettend mooi te zijn. De rivier stroomt, maar we kunnen niet bij het water komen omdat het water zeker twee meter lager is dan de rotswand. We verzinnen een systeem met een touw en een waterdichte zak waardoor we toch water naar boven kunnen halen. Even later zie ik een hele grote bever aan zijn dam bouwen recht onder mij. Op de rots maken we een klein vuurtje onder de prachtige sterrenhemel. Uit nood zijn we hier terecht zijn gekomen, we hebben geploeterd op de slechte wegen en de beloning is deze prachtige kampeerplek.

De mooie maar slechte weg naar de San Rafael rivier
De prachtige kampeerplek
De rivier, eindelijk water!

Aan het eind van de volgende dag komen we aan in het volgende plaatsje, waar we eten en drinken kunnen inslaan. Net als we het asfalt weer op fietsen komen we de twee aardige mensen met het camperbusje weer tegen. Ze hebben zich zorgen gemaakt om ons, of we wel genoeg water zouden hebben en zijn blij ons weer te zien. Het is nog twee dagen fietsen naar Moab onze route leidt ons door het bijzondere Arches National Park. En aangekomen in Moab kopen we gelijk wat nieuwe bidons en een extra waterzak 😉 .

Over gravel naar Arches National Park
Bijzondere rotsformaties in Arches
Arches National Park

17 Comments on “Van de Rockies naar de woestijn”

  1. Ik lees graag over jullie avonturen en foto’s, goede reis verder, wat een indrukken. Henny B Spurt 88

  2. Wauw wat zijn jullie toch bikkels, avonturiers en mcGuyvers in één! Geweldig weer! Geniet van het prachtige landschap en de waanzinnige tocht!

  3. Wat een geldig avontuur weer!! Super gaaf wat jullie meemaken. Ik wou dat ik jullie ogen was. Nog heel veel plezier daar. Toi toi

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *