Twee weken op het Griekse vasteland

Nog een paar kilometer tot aan de grens van Griekenland. Eigenlijk hebben we helemaal geen zin om het mooie Albanië te verlaten.. We passeren een schaapskudde en twee honden vliegen gelijk op ons af. Als we afstappen geeft één de moed op, maar de andere komt gevaarlijk dichtbij. We gaan tussen onze fietsen in staan en als we verder willen lopen bijt hij bijna in mijn voortas. We kunnen geen kant op. Gelukkig zie ik verderop de herder staan en hij komt ons helpen, met een bijl en wat stenen jaagd hij de hond van ons af. Opgelucht kunnen we weer verder. Nu hebben we hélemaal geen zin meer om in Griekenland te fietsen. We hebben veel blogs gelezen over slechte ervaringen met (zwerf)honden in Griekenland. Als we de grens passeren bewapenen we ons met stokken. De eerste dagen zijn we nog niet echt op ons gemak en hebben we het gevoel dat achter elk bosje een paar grote honden weg rennen. Maar er gebeurt niks. We komen erachter dat de zwerfhonden geen problemen geven en dat je die met een schreeuw en een werp-gebaar al van je af slaat. Als we in de verte een schaapskudde met honden zien dan wachten we totdat ze gepasseerd zijn.

Het leven in Griekenland

Al fietsen we de EU weer binnen, het leven op het platteland is nog steeds erg eenvoudig. Langs de grotere wegen staan ontzettend veel leegstaande bedrijfspanden. Ook in Athene zien we veel zwervers en mensen zoeken in de vuilniscontainers. De economische crisis is hier nog lang niet voorbij.

Het noorden en midden van Griekenland is erg rustig. Breed geasfalteerde wegen en bijna geen verkeer. We vinden de mooiste kampeerplekken, op een berg met uitzicht over Meteora, langs rivieren en tussen de akkers op het platteland. We wassen onzelf in de koude rivier, filteren het water en maken soms een vuurtje. Met ons solarpanel achterop de fiets laden we onze batterijen op. Het is heerlijk om jezelf zo te kunnen redden. De rust en de ruimte op de wegen en het perfecte fietsweer maken alles meer comfortabel.

 

Liften naar Meteora

De bergpas die naar Meteora leidt is geblokkeerd door een grote landslide. Ook ligt er veel sneeuw op de top. De enige andere weg is de snelweg en daar kunnen wij niet overheen. We kunnen de bus nemen voor 30 euro of we kunnen proberen te liften. We hebben immers genoeg tijd.. Op de kaart zien we een tankstation langs de snelweg en dat lijkt ons een strategische plek om te gaan staan. Eenmaal aangekomen blijkt het tankstation helemaal niet aan de afslag te staan en de medewerkers geven ons weinig kans.. Maar ze verwijzen ons naar een grote afslag. Als we zo’n vijf minuten bij de afslag staan met ons (Kalabaka, pleaso) bord zien we maar weinig auto’s afslaan. En dan moeten we ook nog een busje of vrachtwagen vinden, waar onze fietsen in passen.. Lynn besluit aan de overkant wat rond te vragen, want daar staan twee vrachtwagens. Binnen een paar minuten zitten we in een grote trailer en gaan we met grote snelheid de snelweg over. Ik kijk met angst toe hoe de fietsen door de trailer schuiven.. 45 minuten later gaat de achterklep open en de vrachtwagenschaufeur wil nog even met ons op de foto. Ook belt hij een vriend die Engels spreekt, om te vragen of het goed is dat hij ons hier afzet. We zijn de landslide voorbij en vanaf hier is het grotendeels afdalen. Perfect! De volgende dag beginnen we met afdalen en aan het einde van de middag komen we aan in Meteora. We fietsen langs de kloosters die op bergtoppen gebouwd zijn en de mooie uitzichtpunten. We besluiten vlakbij een klooster te kamperen zodat we de volgende ochtend nog even door dit mooie gebied kunnen genieten!

 
 
 

We hebben Athene bereikt!

De laatste dagen in Griekenland fietsen we flink door om Athene te bereiken. We hebben zin in een paar ‘’rust’’dagen. We hebben een kamer geboekt voor vier nachten. De vreugde van Athene bereiken is helaas van korte duur als we op een grote achtbaans snelweg belanden. Precies op de snelweg komt mijn ketting vast te zitten en begint het te regenen.. Na twee uur fietsen door de stad komen we gelukkig veilig aan. In Athene vragen we ons visum voor Uzbekistan aan, regelen we de boot naar Kos, doen we wat sightseeing, schrijven we het blog over Albanië en Griekenland en sturen we wat winterkleding terug naar huis. Nog een kleine tussenstop op het eiland Kos en dan maken we de oversteek naar Azië!

 

2 Comments on “Twee weken op het Griekse vasteland”

Leave a Reply