Drie weken langs de kust in de Balkan

De eerste dagen in Kroatië zijn heftig. Tijdens de rit van Buzet naar Opatija fietsen we 1.600 hoogtemeters in ongeveer 35 kilometer. We hebben de koudste nacht in Istrië, -12 graden, en we krijgen twee dagen non-stop regen. Daarna begint voor ons de lente, gelukkig! Een groot gedeelte van Kroatië fietsen we over de D8, ook wel de Jadranska Magistrala genoemd. Een autoweg, maar rustig in deze tijd van het jaar. In de zomer is het hier heel toeristisch. Het lijkt wel of alle Kroaten hun huis verhuren langs de kust. De hele kustlijn zien we appartementen leeg staan, restaurants die gesloten zijn en veel (grote) supermarkten. Zoals onze Couchsurfing hosts al zeiden zien we onderweg geen landbouw of industrie. We merken ook dat de prijzen in de supermarkt soms hoger zijn als in Nederland, omdat bijna alle producten worden geïmporteerd. Dat terwijl de lonen hier veel lager zijn. Ook is het moeilijk voor de bevolking om een huis te huren, omdat de meeste huizen alleen tijdelijk worden verhuurd aan de toeristen. Dat is de reden waarom veel Kroaten naar het buitenland vertrekken.

 

Kamperen in de regen, of in een verlaten gebouw?

Aan de kust bij Opatija slapen we bij Kika en Amor via Couchsurfing. Ik word om zes uur wakker, steek de houtkachel aan en geniet van het uitzicht over de zee. Het huis staat hoog op een berg met een geweldig uitzicht. Helaas begint het te sneeuwen en beginnen wij met de afdeling naar de zee. Het is super koud en we doen drie mutsen op, een sjaal om en een zonnebril op tegen de sneeuw. Eenmaal beneden vluchten we een supermarkt in om op te warmen. De sneeuw gaat even later over in regen als we gaan kamperen. Het blijft regenen de volgende morgen en middag. Aan het einde van de dag staan we te overleggen wat we gaan doen. Er komt nog veel meer regen aan en alles is inmiddels zeiknat. Op het internet is geen overnachting te vinden of beschikbaar in deze tijd van het jaar. We fietsen verder, in de hoop huizen tegen te komen en even later zien we een verlaten gebouw waarvan de deur is opengebroken. Binnen ligt het vol met rommel. We besluiten de tent binnen op te zetten, we hebben geen andere optie. Ook spannen we een waslijn om al onze spullen te drogen. Als we rond zes uur beginnen met koken, horen we ineens de deur openslaan. Geschrokken gaan we om de hoek kijken en zien we een man weglopen. We proberen hem nog wat te vragen maar hij vlucht weg. Waarschijnlijk is hij net zo geschrokken van ons als wij van hem. Wat doen we nu.. misschien komt hij terug? Misschien belt hij de politie en krijgen we problemen dat we hier hebben ingebroken. We pakken alles snel weer in. Inmiddels is het donker en de regen komt nog steeds met bakken uit de lucht. De wolken hangen laag en we zien weinig. We fietsen zo hard als we kunnen en dalen drie kilometer af naar een klein dorp aan de kust. Ook het dorpje is verlaten. We lopen de straten door, op zoek naar iemand. Ineens ziet Lynn een TV aan staan in een soort van buitenverblijf. Er zit een man en we zeggen dat we op zoek zijn naar een overnachting. De man zegt, ‘’nee, hier is helemaal niks in deze tijd van het jaar’’. We vragen of we de tent op zijn terras mogen zetten. ‘’Nee, het is veel te koud.. maar jullie mogen wel in de keuken slapen.’’ Perfect! De man moet de hele tijd hard lachen en weet niet zo goed wat hem overkomt. We gaan bij hem aan tafel zitten en praten wat. Zijn vrouw komt er ook bij en uiteindelijk krijgen we een bed in hun appartement. De volgende ochtend staan ze klaar met een groot ontbijt, gebakken ei, brood, salami, een traditioneel gerecht van deeg en we krijgen een heel overlevingspakket mee voor onderweg. Super lief!

Een paar dagen niet fietsen

We doen het rustig aan in Kroatië en nemen negen dagen rust. Zeker in vergelijking met de eerste maand, waarin we maar één rustdag hebben gehad. We gaan vier dagen Couchsurfen in Marušići, aan de kust bij het Omiška Dinara gebergte. We wandelen in de bergen, gaan vissen, doen yoga en voelen ons echt thuis hier. Ook bij Nikša in Dubrovnik hebben we een leuke tijd. Hij laat ons mooie plekken zien met de auto en we eten een avond samen met zijn vrienden. Warmshowers en Couchsurfing hebben nog steeds een grote bijdrage in de ervaringen die we hebben op onze reis!

Kika, Amor, Rudi, Nada, Alexander, Tina, Dean, Steffi, Andreea, Ambra, Nikša en zijn vrienden, bedankt voor jullie gastvrijheid en de leuke tijd!

 
Rudi en Nada die ons opgevangen hebben na onze ervaring met het verlaten gebouw en samen met de Ambra, Andreaa, Dean en Luna de hond, in Marušići
 
 

Montenegro in drie dagen

Een grens overstekken is voor ons altijd een hoogtepunt. We hebben wat bereikt, maar vooral de verschillen die we zien met het voorgaande land zijn heel interessant. Zo was het in Kroatië vooral leeg en zien we in Montenegro meer mensen op straat, kraampjes, werkplaatsen en akkerbouw. We vergelijken altijd alles de in de eerste kilometers van onze rit. In Montenegro fietsen we een aantal hele mooie wegen. De weg van Kotor naar Cetinje, ook wel de Serpentine genoemd, klimt van zeeniveau naar 1.432 meter met 25 (haarspeld)bochten. Drie jaar geleden hebben we deze route deels gewandeld en het blijkt opnieuw prachtig! Vervolgens fietsen we langs de zuidelijke kant van het Skadar meer, vanaf het uitzichtpunt bij Pavlova Strana naar de grens van Albanië. In deze drie dagen fietsen we 250 kilometer en klimmen we bijna 4.000 hoogtemeters. Iets wat we aan het begin van onze reis nooit hadden kunnen volhouden!

 
 
 
 

7 Comments on “Drie weken langs de kust in de Balkan”

  1. Wat leuk om jullie verhalen te lezen, en wat een ervaring. Ik blijf jullie volgen en Lynn ik vraag aan je moeder hoe het met jullie gaat. Succes samen! Groetjes Jose Huisjes Floralaan 85

  2. Robert en Lynn wat een indrukwekkende verhalen, prachtig en dat de mensen zo vriendelijk en gastvrij zijn, mooi om te lezen allemaal. Veel succes met de komende trip door Albanie richting Griekenland, het ga jullie goed. Hartelijke groeten van de familie Jansen Floralaan 100

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *