Winter in Duitsland

Daar staan we dan, de fietsen volgepakt en allemaal vrienden en familie om ons heen. Het voelt raar om voor zo’n lange tijd weg te gaan. Zo kom je er pas achter wat je hier allemaal hebt en gaat missen. Vrienden, familie en collega’s. Iedereen bedankt voor de reacties, kaartjes en succes wensen! De eerste dagen kunnen we nog niet echt aan het idee wennen. We hebben het gevoel dat we zo weer terug naar huis gaan. Er ligt nog een hele lange weg voor ons en het voelt onwerkelijk. Na een paar dagen gaat het beter en kunnen we wennen aan deze manier van leven. Hierdoor kunnen we ook elke dag meer genieten van het fietsen en reizen.

WILDKAMPEREN
Op de derde dag gingen we wildkamperen. Lynn had van te voren uitgezocht waar we mogelijk zouden kunnen gaan staan, plekken met schuilhutten. Zodat we wat extra warmte hadden en droog konden koken. De eerste nacht werden we al behoorlijk op de proef gesteld. De schuilhut bevond zich boven op een berg met alleen een smal (blubber) pad ernaartoe. We moesten de fietsen om de beurt omhoog duwen in de stromende regen. We waren kapot. Toch moesten we verder en eenmaal aangekomen in het donker, konden we de tent droog en uit de wind in de hut plaatsen. Op onze benzinebrander koken we een maaltijd. Meestal gaan we tussen 8 en 9 uur ’s avonds slapen, omdat het te koud is om buiten te zitten. Wildkamperen is best spannend. Zeker in het begin word je wakker van elk geluid en denk je dat er iemand aan komt. Daarom zetten we de tent pas op als het donker is en breken hem af voordat de zon opkomt.

 

IEDERE DAG FIETSEN
Het fietsen gaat ons steeds gemakkelijker af. We merken dat we elke dag een beetje sterker worden. Al ligt er steeds meer sneeuw op de paden en hebben we koude voeten. Soms gaan we stukjes lopen of rennen om op te warmen. Na een pauze duurt het wel een halfuur om weer op temperatuur te komen. De omgeving wordt steeds mooier en we komen steeds meer heuvels en bergen tegen. We fietsen voornamelijk over fietspaden of rustige wegen zonder verkeer langs kleine dorpjes met oude vakwerkhuizen.

DUITSLAND (IN DE WINTER)
We hebben ongeveer 1200 kilometer dwars door Duitsland gefietst. Grotendeels hebben we de D-Route 9 kunnen volgen, zodat we niet veel de GPS app op de telefoon hoefden te gebruiken. De D-Route 9 bestaat (onder andere) uit de Fulda-Radweg (R1), de Rhön-Sinntal-Radweg, de Main-Radweg en de Romantische Straße. Vanaf Augsburg zijn we van de route afgeweken naar München en vervolgens hebben we de Via Julia tot aan Salzburg gevolgd. De route was erg mooi, rustig (niet zo bijzonder in februari 😉) en goed bewegwijzerd, maar niet altijd sneeuwvrij gemaakt. Onderweg kregen we veel vragen van mensen waarom wij in de winter zijn begonnen aan onze fietstocht. Het is ons allemaal erg meegevallen. We hebben maar op 2 van de 18 dagen regen gehad! Het was koud maar zonnig en we hebben kunnen genieten van prachtige winterse landschappen. De reden dat we zo vroeg zijn begonnen is dat we dan meer tijd hebben om naar (en door) Centraal Azië te fietsen. Het kan daar namelijk in oktober al winter worden. Ook hopen we op een mooi voorjaar langs de Adriatische kust.. Maar eerst zien we enorm uit naar Oostenrijk, de Alpen en de sneeuw. We hebben geen idee of de paden goed bereikbaar zullen zijn en of we met onze bepakking de hoogtemeters aankunnen. Vanaf Salzburg fietsen we twee dagen omhoog naar Böckstein (vlakbij Bad Gastein), op 1.100 meter hoogte. Vanaf daar nemen we 10 minuten een trein door een tunnel naar de andere kant van de Alpen.

 

GASTVRIJHEID
We gebruikten voor het eerst Warmshowers. Uiteindelijk bleek dit het hoogtepunt van onze reis door Duitsland. Ongeloofelijk gastvrij zijn alle hosts. Ook is het erg leuk om ook eens bij de mensen thuis te kijken, in plaats van alleen langs de huizen te fietsen. Eén nacht verbleven we bij Cederic, een student uit Paderborn. Hij liet ons de stad zien en we gingen samen eten koken. Zelf ging hij bij een vriend slapen en wij konden op zijn kamer slapen, heel bijzonder! We hebben in Duitsland veel verschillende mensen mogen ontmoeten. Zo was elke overnachting weer een unieke ervaring. Het geeft ons extra motivatie om verder te gaan, na zoveel leuke fiets- en reisverhalen. Dankjulliewel!

Helmut & Karin in Neuenkirchen (Warmshowers)
Christian & Anja in Wellendorf (Warmshowers)
Cederic in Paderborn (Warmshowers)
Marion & haar zoons in Sinntal-Oberzell (Warmshowers)
Jen & haar dochter in Adelsberg (Warmshowers)
Sascha, Birgit en hun dochter en zoon in Würzburg (Warmshowers)
Gottfried & Christine in Niederrimbach (ADFC-Dachgeber)
Klaus & Birka in Nördlingen (ADFC-Dachgeber)
Constantin in Augsburg (Warmshowers)
Sascha & Ivana in München (NOMADS Community)
Harald & Elvira in Rosenheim (Warmshowers)
Florian, Wencke en hun zoons in Teisendorf

 

DE LAATSTE DAG IN DUITSLAND?
Vandaag gaan we naar Oostenrijk (Salzburg). We hebben een flinke rit voor de boeg (ongeveer 95 kilometer), daarom willen we op tijd vertrekken. Als ik (Robert) de tassen aan de fiets wil hangen kom ik erachter dat mijn remblokjes compleet weg zijn en in mijn velg hebben gekrast. Aha, daarom hoorden we gisteren dat krakende geluid. Gelukkig heeft Harald, onze Warmshowers host in Rosenheim, nog remblokjes en samen vervangen we ze. Toen zag Harald dat er een slag in mijn wil zat. Gelukkig heeft hij daar ervaring mee en maakt hij het wiel weer recht. Later als gepland, maar we zijn onderweg. We gaan naar Oostenrijk! We fietsen langs de Simssee en Chiemsee, twee grote meren met op de achtergrond de Alpen. Echt prachtig. We stoppen veel om foto’s te maken. Het begint te sneeuwen en het wordt langzaam donker. Het kan nog wel eens een lange dag worden. Maar we hebben geen avondeten bij ons, dus we gaan door. Plotseling stopt er een auto naast ons en de vrouw vraagt: ‘’Kan ik jullie helpen?’’, ”Nee dankje, we gaan naar Salzburg.” ‘’Vandaag nog?!’’ Yes, no problem.’’, zeggen we allebei. We ploeteren verder, in het donker en het sneeuwt nog steeds. Een uur later staan we langs de kant van de weg te discusseren of dit wel verstandig is. Er stopt weer een auto, met diezelfde vrouw. Ze zegt: ‘’verderop is een treinstation, of jullie kunnen bij mij slapen’’. We besluiten mee te gaan. De volgende dag fietsen we na 20 kilometer Salzburg binnen.

 

12 Comments on “Winter in Duitsland”

  1. Mooi verslag, wat fijn om jullie zo te kunnen volgen. Samen met de bijna dagelijkse Instagram-foto’s heel leuk. Veel plezier verder!

  2. Mooi om zo even weer te lezen over jullie ervaringen onderweg.  Respect hoor!
    Veel succes verder en we blijven jullie volgen.

  3. Mooie verhalen Robert en Lynn, al lijkt het me allemaal wel erg koud dat slapen in de tent. Goede reis verder, nu al benieuwd naar de volgende blog. Een warme groet van ons!!

    1. Hoi Klaas en Nanja, het viel wel mee, als we in de slaapzak lagen 😉 Leuk dat jullie ons volgen en groetjes terug! 🙂

  4. Cool;-) Over enige tijd hoop ik in jullie voetsporen te kunnen treden. Onnodig te zeggen, dat ik jullie ‘op de voet’ blijf volgen. Veel plezier, succes en (wortwörtlich) Hals- und Beinbruch 🙂

    1. Gaaf Milko! Leuk dat je ons volgt. Veel succes met de voorbereidingen en als je vragen hebt, horen wij dat graag 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *